logotype

Werset na dziś

Albowiem Pan nie odrzuca na wieki: Gdy zasmuca, znowu się lituje według obfitości swojej łaski. Treny 3.31-32

Nabożeństwa

niedziela 10.00 i 18.00

wtorek 18.00

 czwartek: 18.00 (modlitewne)

  piątek 18.00 (młodzieżowe)

Terminarz

czerwiec 2017
P W Ś C Pt S N
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 1 2

Historia Chrześcijańskiej Wspólnoty Zielonoświątkowej w Lubinie.
Pastor zboru - Wiesław Janik

 

Lubin jest miastem, którego dynamiczny rozwój rozpoczął się w latach sześćdziesiątych XX wieku wraz z powstaniem Zagłębia Miedziowego. W tym okresie w Lubinie mieszkało kilka rodzin wierzących, które uczestniczyły w nabożeństwach zborów w Legnicy i Polkowicach Dolnych. W 1980 roku podjęto decyzję o organizowaniu niedzielnych nabożeństw w Lubinie. Tak oto zrodził się samodzielny zbór składający się z sześciu rodzin.

Sam Pan Jezus Chrystus kierował sprawą powstania lubińskiego zboru, gdyż Bóg miał w tym mieście wiele osób przeznaczonych do swego królestwa. W kolejnych latach pojedyncze osoby, a nawet całe rodziny zaczęły licznie przychodzić na zgromadzenia, oddając swe życie Panu. Początkowo nabożeństwa niedzielne oraz wieczorowe w tygodniu odbywały się w mieszkaniach członków zboru. Wkrótce jednak zaczęło brakować w nich miejsca, by wszyscy chętni mogli się zmieścić. W tym czasie jedna z rodzin, Michał i Lucyna Dobroskok, podjęła decyzje o budowie własnego domu. Biorąc pod uwagę trudną sytuację lokalową zboru, po wspólnych uzgodnieniach rodzina ta przeznaczyła dolną część nowo budowanego domu na salę nabożeństw, mogąca pomieścić około 100 osób. Pierwsze nabożeństwo w nowym miejscu odbyło się w niej w roku 1984.

Wiele nowonawróconych osób dojeżdżało na nabożeństwa z oddalonych o 15 km Polkowic. Pan ciągle przyprowadzał do zboru nowe osoby i w niedługim czasie na niedzielnych zgromadzeniach zaczęło znów brakować miejsc. W związku z tym, na niedzielne spotkania zaczęliśmy wynajmować salę w Przedsiębiorstwie Komunalnym, a w tygodniu nadal spotykaliśmy się w dotychczasowym miejscu przy ulicy Wiązowej 20. Myśląc perspektywicznie i widząc nadal wielu nawracających się ludzi, Rada Zboru wraz z całym zborem podjęła decyzję dotyczącą budowy Domu Modlitwy. Po załatwieniu wszelkich formalności w 1990 roku rozpoczęto jego budowę.

W pierwszej kolejności wykończono część gospodarczą, którą wstępnie przystosowano do odbywania się nabożeństw. I tak latem 1991 roku rozpoczęły się zgromadzenia na zapleczu sali. Zbór nadal pomnażał się liczebnie. Wykonywano więc intensywnie prace budowlane i wykończeniowe głównej sali.

Otwarcie Domu Modlitwy i pierwsze nabożeństwo na sali głównej odbyło się w lipcu 1992 roku. Zbór liczył już ponad 200 członków. Biorąc pod uwagę fakt, iż wiele osób dojeżdżało z Polkowic, utworzono tam placówkę zboru lubińskiego. W tygodniu więc polkowiczanie spotykali się u siebie natomiast na główne nabożeństwo niedzielne wszyscy przyjeżdżali do Lubina. Później wynajęto w Polkowicach salę w której odbywały się nabożeństwa w tygodniu i pierwszą niedzielę miesiąca. Kiedy placówka w Polkowicach liczyła około 100 osób, a sala w Lubinie była pełna, z względów organizacyjnych i dla ułatwienia pracy duszpasterskiej Rada Zboru wraz z członkami placówki polkowickiej i przy współpracy z Radą Naczelną Ch. W. Z. podjęła decyzję o zorganizowaniu niezależnego zboru w Polkowicach Górnych. Oficjalnie dokonano tego w 1993 roku.

Zbór w Lubinie liczy obecnie prawie 200 członków. Ostatnio zmniejszyła się liczba osób nawracających się do Boga, ale członkowie zboru wraz z rodzinami pogłębiają swoją społeczność z Panem utwierdzając się w łasce i powołaniu, budując się w Dom Duchowy. Kontynuowana jest praca duszpasterska i ewangelizacyjna począwszy od dzieci na szkółkach niedzielnych (w ubiegłym roku szkolnym na 5 grup wiekowych uczęszczało około 70 dzieci), a kończąc na opiece nad osobami starszymi i samotnymi.

Nabożeństwa w naszym zborze odbywają się:

w niedzielę o 10.00 i 18.00,

we wtorki o 18.00,

czwartki (modlitewne) o 18.00,

piątki (młodzieżowe) o 18.00.

W całokształcie pracy i rozwoju tego zboru nie są ważne ani istotne imiona czy nazwiska,
gdyż tym, który wszystko buduje jest przez Pana Jezusa Chrystusa Bóg. I tak niech pozostanie do końca.